Bilatu zure medikua (leiho berri batean irekiko da):

Iradokizunak

Iradokizun nagusiak

Bilaketaren emaitza guztiak ikusi

Ez daude emaitzak bilaketa honetarako

Cookieak

Cookie teknikoak, pertsonalizaziokoak, analitikoak eta publizitatekoak erabiltzen ditugu, propioak eta hirugarrenenak, gure webgunearen erabilera aztertzeko eta zure nabigazioa eta publizitatea zure lehentasunetara egokitzeko, zure nabigazio-ohituretatik abiatuta egindako profil batean oinarrituta (adibidez, bisitatutako webguneak). Cookieak noiznahi kontsultatu eta konfiguratu ditzakezu; horretarako, sartu gure Cookie Politikan.

Obesitatea da etorkizun hurbileko osasun erronka nagusienetako bat

01.03.2023

Obesitatea da etorkizun hurbileko osasun erronka nagusienetako bat
  • Obesitateari eta horrekin loturiko konplikazioei modu orokorrean ekin behar zaie, osasunerako arriskutsuak direlako.

  • Bizi-aztura osasungarriak sustatzeak eragin handia du gure inguruan obesitatearen prebalentzia txikiagotzeko.

Obesitatearen Munduko Eguna, urtero martxoaren 4an Obesitatearen Munduko Federazioaren eskutik gogora ekartzen dena, munduko baterako ahalegina da, obesitatearen krisiari erantzun kohesionatua eta sektore artekoa emateko, aditu batzuek pandemiatzat jotzen baitute. Eta ez da gutxiagorako, zeren eta 2035. urterako munduan 1.900 milioi obesitatedun pertsona egongo direla kalkulatzen baita.

Estatu osoan, Obesitatearen Espainiako Sozietateak (SEEDO) egin duen ikerketa baten arabera, obesitate aurreko tasa (gehiegizko pisua) eta obesitate-tasa «kezkagarriak» dira autonomia-erkidego guztietan, eta dagoeneko «biztanleriaren erdia baino gehiagori» eragiten diote. Zehazki, ikerketa horretarako elkarrizketatu diren pertsonen % 53,8k gehiegizko pisua zuen; % 36,6k, gehiegizko pisua; eta % 17,2k, obesitatea.

Hortaz, osasun publikoko erronka itzela da, obesitateari patologia eta konplikazio ugari lortzen baitzaizkio; hala nola Endokrinología eta Nutrizioko Espainiako Sozietateak (SEEN) adierazi duenez, 2 motako mellitus diabetesen kargaren % 44 egozten zaio obesitateari, eta hipertentsio arterialen % 70 inguru gehiegizko pisuaren zuzeneko emaitza dira; gainera, loaldiko apnea-hipopnea garatzeko arrisku-faktore nagusia da obesitatea.

Gibeleko gantz-gaixotasun ez-alkoholikoaren prebalentzia obesitatea duten pertsonengan % 76koa da eta obesitate morbidoa dutenengan, ia % 100koa. Osasun mentalaren eremuan, obesitatea gogo-aldartearen eta antsietatearen nahasmenduak izateko aukera % 25 gehiagorekin lotzen da. Bestalde, zenbait ikerlanek frogatu dute badagoela obesitatearen eta minbizi-mota batzuen arteko lotura.

Obesitateari aurre egitea

Zer egin daiteke horri aurre egiteko? Beatriz Astigarraga sendagileak, IMQ-ko Endokrinologia eta Nutrizioko espezialistak hau adierazi du: «obesitatearen tratamenduaren helburua ez da pisua galtzera mugatu behar; aitzitik, horrekin lotuta egon daitezkeen konplikazioak prebenitzea eta tratatzea lortu behar dugu».

Helburu hori lortzeko, Astigarraga doktoreak «bizi-aztura osasungarriak sustatzera» animatzen du. Hortaz, adituaren lehenengo gomendioa hau da: «elikagai osasungarriak, hala nola frutak, barazkiak, zerealak eta lekaleak nagusi diren jan-edana izatea». Beste aholku bat izango litzateke «sedentarismoa saihestea eta jarduera fisikoa egitea, hala nola egunean 30 minutuz ibiltzea». Azkenik, honen garrantzia nabarmendu du: «prozesu horretan pazienteari lagundu behar zaio, eta, horretarako, elikaduraren arloan hezkuntza sustatu behar da, eta egiaztatu behar da prozesu horiekin loturiko alterazio emozionalik dagoen».

Obesitaterako beste tratamendu batzuk

Pertsona bakoitzaren egoera indibiduala kontuan hartuta, «obesitatearekin loturiko konplikazio metabolikoak dituzten pazienteengan, beti medikuaren irizpidearen arabera, terapia farmakologiko bat proposa liteke obesitatea tratatzeko».

Tratamendu medikoa ez ezik, «gomendio dietetikoen eta ariketa fisikoaren bidez helburuak lortzen ez dituzten paziente batzuengan, eta obesitatea osasunerako arrisku larria bada, obesitaterako teknika kirurgikoak ere (kirurgia bariatrikoa) egokiak izan litezke», amaitu du azaltzen IMQ-ko endokrinologoak.